اما هرگز به زيان خود به نفع ديگران حكم نمىكند ، ديگران را هدايت مىكند و خود را گمراه مىسازد . مردم از او اطاعت ميكنند و او مخالفت مىورزد حق خود را مىگيرد ولى حق ديگران را نمىپردازد از مردم در آنچه معصيت خدا نيست مىترسد ولى از خدا در ستم كردن بر مردم نمىترسد . سيد رضى مىگويد : اگر در اين كتاب جز اين كلام نبود براى اندرز و موعظه و بينائى بينندگان و عبرت ناظران كافى بود . 151 - براى هر كس سرانجامى است شيرين يا تلخ . 152 - هر چيزى كه روى مىآورد روزى پشت مىكند ، و چيزى كه پشت مىكند گوئى هرگز نبوده است ! . 153 - شخص صبور پيروزى را از دست نخواهد داد هر چند طول بكشد . 154 - آن كس كه به كار جمعيتى راضى باشد همچون كسى است كه در آن كار دخالت دارد ، منتها آن كس كه در كار باطل دخالت دارد دو گناه مىكند : گناه عمل ، و گناه رضايت . 155 - به عهد و پيمانها وفادار باشيد ، مخصوصا هنگامى كه طرف شما افراد با شخصيت و وفادار به عهد باشند ( 618 . ) . 156 - لازم است از كسى اطاعت كنيد كه از شناختن او معذور نيستيد . ( يعنى از خداوند قادر متعال كه شناختش بر همه فرض است ) . 157 - چهرهء حقيقت به شما نشان داده شده است اگر چشم بينا داشته باشيد ، وسائل هدايت در اختيار شما است اگر اهل هدايت باشيد ، و صداى حق در گوش شما است اگر گوش شنوا داشته باشيد . ( 619 . )